در میان کدامین کویر،

     در امتداد کدام راه بی پایان مانده ای؟

     که دیگر صدای آوازت به گوش نمی رسد!

     چه زود آرزوی محالم شدی!

     قصه گوی شبهای سردم بودی و

     خودت قصه شدی...

     هنوز نبودنت را باور نکرده ام

     هنوز حست می کنم،

     نمی دانی این روزها چقدر خسته ام!

     این را پاهای مانده ام نشان می دهد

     این را نفسهای بریده ام فریاد می زند...

     می دانم، هنوز باران تمام نشده

     هنوز سرزمین دستهایم خیس است

     می توانم ادامه دهم

     هنوز دلم در آرزویت جاریست...